Een regelmatig in het casino pinnende voormalig bewindvoerder met een naar eigen zeggen “verslavende hobby,” heeft een rechtszaak tegen de ING verloren. De man vond het onterecht dat de ING zijn rekening had gesloten en al zijn klanten op de hoogte had gesteld van de verdenking van fraude, maar kreeg geen gelijk van de rechter.
Het gerechtshof van Amsterdam heeft in hoger beroep opnieuw geoordeeld dat een (voormalig) bewindvoerder op de juiste wijze is behandeld door ING. De rekeningen van de man, zijn bedrijf, en van zijn klanten werden door ING geblokkeerd nadat de man naar voren kwam in een fraudezaak die mede werd ingegeven omdat hij vaak in het casino pinde en veel contant geld stortte.
Bewindvoerder regelmatig in het casino
In de periode van 1 januari 2016 tot 16 maart 2018 was er ruim € 50.000 aan contant geld gestort op de privérekening van de verdachte. Daarnaast werd er vanaf de zakelijke rekening nog eens € 120.000 overgeboekt naar zijn privérekening in diezelfde periode.
De man verklaarde een verslavende hobby te hebben.
Van deze bedragen nam de man in totaal € 130.000 op in veelal kleine geldopnames. Veelal meerdere keren per dag. Op een dag nam de man zelfs 38 keer geld op van zijn rekening.
Deze transacties vonden veelal plaats in het casino. De man hield er, zo verklaarde hij zelf in de rechtbank, een verslavende hobby op na; gokken.
Ondanks de vele geldopnames in een casino, de stortingen van contant geld, en de overboekingen vanaf de rekeningen van zijn cliënten, hield de bewindvoerder altijd vol dat hij alle transacties kon verklaren. Deels waren foutjes verantwoordelijk voor de opvallende transacties en beschrijvingen, maar ook waren er fouten die waren ontstaan door storingen bij de bank, zo verklaarde hij.
De rechtbank ging niet mee in dit verhaal, want die is van mening dat de ING, zeker van een budgetbeheerder, een helder en transparant transactieoverzicht mag verwacht. De vele geldopnames in een casino passen volgens de rechter niet bij het beeld dat hoort bij budgetbeheer.
ING handelde rechtmatig
Nadat bekend was dat de man verdachte was in een fraudezaak, besloot ING om haar klanten te benaderen. In een brief aan de klanten van de bewindvoerder adviseerde de ING hen om op zoek te gaan naar een andere financieel hulpverlener.
De bewindvoerder vond dat de ING dit niet had mogen doen en vroeg het gerechtshof zich over de zaak te buigen. De man is namelijk een verdachte in deze zaak, maar is nog niet veroordeeld. In de brief van de ING kwam dit volgens hem onvoldoende naar voren. Hij werd met naam en toenaam genoemd en dat had gevolgen. De man eiste daarom een schadevergoeding van ING.
Deze schadevergoeding hoeft ING niet te betalen, zo oordeelde de rechter. ING had volgens de rechter inderdaad duidelijker in de brief naar voren moeten laten komen dat hij slechts verdachte is, maar de bank heeft wel een plicht om eventuele slachtoffers van fraude te informeren.
Dat de man (nog) niet is veroordeeld heeft ermee te maken dat men probeert om de zaak buiten de rechter om af te handelen. Toch was er voldoende aanleiding om (betrokkenheid bij) fraude te vermoeden. Daarom handelde ING rechtmatig en hoeft de bank geen schadevergoeding te betalen.
