Gokverslaafde legt uit: “Het is echt die dopaminerush die je achterna gaat”

De NOS heeft afgelopen week gesproken met een gokverslaafde die in vijf jaar tijd een bedrag van € 100.000 verloor met gokken. De gokverslaafde laat tegenover de nieuwssite weten dat het vooral de rush van dopamine was die ervoor zorgde dat hij bleef spelen.

Tegenover de NOS heeft Elias, wat overigens niet de echte naam is van de anonieme gokverslaafde, een boekje open gedaan over zijn gokverslaving. Hij laat weten dat hij in een periode van vijf jaar een bedrag van € 100.000 verloor met online gokken, nadat hij op zijn achttiende begon en vanaf dat moment ieder moment van de dag speelde.

De gokverslaafde zegt in het interview met de NOS dat hij tijdens zijn werk de wc opzocht, om vervolgens te kunnen gokken. Hij deed veel aan wedden op sport, waaronder ook het basketbal in de Verenigde Staten. Aangezien dat vooral 's nachts gebeurde, haalde hij hele nachten door om te gokken.

In de loop der jaren begon hij op steeds meer sporten en competities in te zetten, zo geeft hij aan:

“Denk aan basketbal, maar dan ook de meest gekke Tsjechische en Finse leagues. Of voetbalwedstrijden in Armenië en tafeltenniswedstrijden in Oekraïne met amateurs.”

Gokverslaafde

Volgens de gokverslaafde zelf spendeerde hij 70% van zijn tijd aan gokken, terwijl hij de rest van de tijd het leven in stand probeerde te houden. Elias vertelt dat hij gokken te leuk vond, en dat het vooral de rush aan dopamine was die ervoor zorgde dat hij doorging. Ook dacht hij dat hij bij sportwedden de controle had, omdat hij onder andere Excel-sheets bij hield en dingen probeerde te berekenen en te voorspellen.

In therapie

Uiteindelijk besloot hij na overleg met zijn ouders en vriendin om in therapie te gaan voor zijn gokverslaving, nadat hij er in eerste instantie nog met niemand over durfde te praten. Achteraf had hij veel eerder willen praten over zijn probleem met gokken, maar om de gokverslaving in stand te houden bleef hij liegen en bedriegen. Derk van Enk, directeur van de Yes We Can-kliniek in Hilvarenbeek, herkent dit probleem bij de gokverslaafde.

In zijn kliniek komen jongeren met verslavingen en psychische problemen:

“Het probleem met online gokken is dat de dopaminepiek groter is dan bij bijvoorbeeld seks. Je weet hoe gevoelig achttienjarigen zijn op het gebied van seks. Kun je nagaan hoe dat bij gokken is.”

Derk van Enk, directeur van Yes We Can-kliniek

Van Enk verwacht ook dat de piek in verslavingen bij jongvolwassenen nog moet komen, omdat de meesten zich pas na minimaal vijf jaar laten behandelen. Inmiddels is het aantal jongeren met een gokverslaving in de Yes We Can-kliniek in twee jaar tijd gestegen van 17 naar 83. De angst van de directeur is dat het aantal verder zal stijgen.

Eerder kwam bij de evaluatie van de Wet Kansspelen op Afstand al naar buiten dat de zorgplicht neerleggen bij de online casino's naïef is geweest van de overheid. De commerciële belangen van de gokbedrijven zouden namelijk conflicteren met deze verantwoordelijkheid. Jeroen van Bergeijk, journalist van De Volkskrant, deed ook zes weken onderzoek naar de zorgplicht en kwam tot de conclusie dat de naleving hiervan faalt in Nederland.