Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid doet onderzoek naar de wijze waarop het toezicht op de uitzendbranche moet worden ingericht. Hierbij is gekeken naar de wijze waarop de Kansspelautoriteit alle toezichtstaken vervult in het toezicht op de kansspelmarkt. In het rapport wordt geadviseerd om het voorbeeld van de Kansspelautoriteit te volgen voor de uitzendbranche.
Sinds oktober 2023 ligt het wetsvoorstel Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (Wtta) in de Tweede Kamer. Met de invoering van de wet zou er een toezichthouder moeten worden opgericht voor de uitzendbranche. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft daarom onderzoek laten doen naar de wijze waarop deze toezichthouder kan worden ingericht.
De Kansspelautoriteit wordt in het rapport genoemd als voorbeeld van een toezichthouder die alle taken uitvoert binnen het toezicht op de markt. Deze situatie, met één toezichthouder, wordt in het rapport afgezet tegenover het toezicht op de wooncorporaties in Nederland. Hierin zijn de toezichtstaken verdeeld tussen het verantwoordelijke ministerie (Binnenlandse Zaken) en het Centrale Fonds Volkshuisvesting. Door deze splitsing ontstond onduidelijkheid over de taakverdeling waardoor het toezicht ‘krachteloos' werd, zo is te lezen in het rapport.
Zelfstandig bestuursorgaan
Een belangrijke reden om de Kansspelautoriteit als onafhankelijk orgaan te laten opereren, is om afstand tot de politiek te creëren. De Ksa zou nu fungeren als kenniscentrum waarbij ook kennis over de kleinere spelers binnen de markt. Beleidsdirecties zouden deze kennis minder hebben omdat zij vaak alleen in gesprek gaan met de grote spelers uit de markt, zo valt te lezen in het rapport.
Door de keuze voor de Kansspelautoriteit als zelfstandig bestuursorgaan is de toezichthouder gegroeid tot ‘dé organisatie op het gebied van kansspelen'. De Kansspelautoriteit zou dan ook voor de toezichthouder in de Wtta kiezen voor een zelfstandig bestuursorgaan zoals de Kansspelautoriteit. Dit zou de positie van de nieuwe toezichthouder versterken, zo gaf de Kansspelautoriteit aan in gesprek met de verkenner:
“Bij versnipperde bevoegdheid ontstaat afhankelijkheid en zal geen sprake kunnen zijn van strak toezicht. Bij het willen oplossen van een maatschappelijk probleem, zal er een organisatie moeten staan met tanden.”
Er zouden veel gelijkenissen zijn met de Kansspelautoriteit, bijvoorbeeld door het reguleren van een markt waar ‘veel illegaliteit en malafiditeit‘ voorkomen. De verkenner lijkt het dan ook eens met de medewerker van de Kansspelautoriteit, want in het rapport wordt geadviseerd om te kiezen voor één toezichthoudende instantie:
“De omschrijving van de gevolgen en risico’s van het verdelen van de taken van de TI, de gevoerde gesprekken en de praktijkvoorbeelden, leiden ertoe dat de verkenner aanbeveelt om de taken van de TI samenhangend en binnen één organisatie uit te voeren. Dit om de robuustheid van de organisatie, samenhang in de werkprocessen, gerichtheid op de markt, eenduidigheid in uitstraling en boodschappen richting partners in het stelsel, stakeholders, opdrachtgever en eigenaar te waarborgen en om redenen van efficiëntie en effectiviteit.”
