Maandag 14 juni 2021

Raemon Sluiter over matchfixing en sportwedden

Raemon Sluiter matchfixing

Nergens komt matchfixing zoveel voor als in tennis, zo weet ook voormalig tennispro Raemon Sluiter. In dit openhartige interview met CasinoNieuws.nl vertelt Sluiter over die keer dat hij zelf geld geboden kreeg om een wedstrijd te verliezen, en waarom matchfixing juist in tennis zo gemeengoed is.

Wat mag straks wel en wat niet?

In de nieuwe wet die online gokken in Nederland straks legaliseert, wordt specifiek ingegaan op tennis.

In de Ministeriële Regeling kansspelen op afstand staat op welke toernooien specifiek wel mag worden ingezet:

  • ATP-toernooien
  • WTA-toernooien
  • Grand Slam-toernooien
  • Fed Cup
  • Davis Cup

Ook staat er welk type weddenschappen specifiek niet mogen worden aangeboden:

  • dubbele fout
  • aantal dubbele fouten
  • straf van een scheidsrechter
  • inroepen van een recht op challenge
  • aantal malen dat een recht op challenge wordt ingeroepen
  • winst of verlies van een specifieke game
  • winst of verlies van een specifieke set.

De wet Kansspelen op afstand wordt dit jaar ingevoerd waarmee kansspelen gereguleerd worden in Nederland. En daarmee wordt ook het wedden op sport legaal en zullen tientallen bookmakers hun deuren volledig openen voor Nederlandse gokkers.

Gokken op voetbalwedstrijden zorgt bij veel Nederlanders voor wat extra spanning en vermaak. Maar er zit ook een schaduwkant aan wedden op sport. Niet alleen kan het een verslavende werking hebben, criminelen hebben het wedden op sport ook al jaren geleden ontdekt als kans om geld te verdienen. Matchfixing – het manipuleren van wedstrijden om geld mee te winnen – is geen nieuw begrip, maar met het invoeren van de Wet Kansspelen op afstand heeft het nu nog meer de aandacht van de Nederlandse beleidsmakers.

In het Besluit kansspelen op afstand en de Ministeriële regeling kansspelen op afstand wordt het fenomeen matchfixing uitgebreid behandeld (zie inzet).

Matchfixing komt in bijna alle sporten voor. In het darten, bij voetbal, en in Esports zoals bijvoorbeeld CS:GO. Maar er is geen sport waar het zo vaak voorkomt als tennis. Vandaag een interview met Raemon Sluiter over matchfixing en de wereld van het gokken. De voormalig proftennisser en tenniscoach van Kiki Bertens doet een boekje open over de tenniswereld en hoe criminelen de sport gebruiken om grof geld te verdienen.

Hoe groot is het probleem van matchfixing in tennis?

Ik heb totaal geen kennis van cijfers, maar ik weet wel dat het echt gigantisch veel gebeurt. Er zijn spelers die vele malen meer verdienen met het verkopen van wedstrijden dan met het winnen van wedstrijd. Het is een van de grootste problemen in het internationale tennis.

Hoe komt het dat het bij tennis zo veel voorkomt?

In voetbal gebeurt het natuurlijk ook wel, maar als je zeker wilt zijn van je inleg, dan moet je een heel team omkopen. Bij tennis hoef je maar één persoon om te kopen.

Daarnaast; de meeste van die kleine toernooien waar later van blijkt dat er iets niet in de haak was, die zijn op rustige plekken. Er komen geen toeschouwers dus daar is nauwelijks toezicht op.

De spelers waar we het over hebben, die staan bijvoorbeeld 500e of 600e van de wereld. Als je dan €25.000 per jaar verdiend met het spelen van competities erbij, dan doe je het echt goed. Als je dan al je kosten er vanaf trekt, dan blijft er niet genoeg over. Dus als er dan een keer één of andere vogel naar je toekomt en die zegt: “Je krijgt €5.000 of €10.000 euro van me om een wedstrijd opzettelijk te verliezen,” dan kan je mij niet wijsmaken dat dat niet gebeurt.

En dan heb je ook nog spelers die bedreigd worden, daar zijn ook wel verhalen over gegaan. Of stel dat er iemand ziek is in je familie en die heeft een hele dure behandeling nodig. Als jij dan met tien wedstrijdjes verliezen een groot deel van die behandeling kan betalen, dan is het aanlokkelijk om daarop in te gaan. De shortcut naar meer geld is dan heel gemakkelijk te nemen. Maar er zitten ook nog wel een paar andere hoeken in.

Matchfixing is dus vooral een issue in de lagere regionen, en niet zozeer bij ATP-toernooien?

Google de naam Nikolay Davydenko maar eens. Dat was dan echt een goede Russische tennisser, een jaar of 15 geleden. Die gozer heeft nummer 3 van de wereld gestaan in zijn beste tijd, misschien nummer 4. Maar daar gingen ook geruchten over dat die wedstrijden verkocht.

Die gozer won miljoenen, waarom zou je dan je wedstrijd verkopen? Dan moet je hem zo verschrikkelijk veel geld geven om hem een wedstrijd te laten verliezen, dan lijkt me dat sterk dat dat de moeite is. Maar bij hem gingen de geruchten dat hij onder dwang af en toe moest verliezen.

Dan heb je meteen de reden waarom dit dus bijna niet gebeurt bij de wedstrijden die jij en ik op televisie zien. Daar gaat het om genoeg geld; die jongens hebben genoeg.

“Bij [Nikolay Davydenko] gingen de geruchten dat hij onder dwang af en toe moest verliezen.”

Als je in die lagere regionen speelt en je kan met een wedstrijd net zo veel verdienen als je normaal gesproken in een half jaar net bij elkaar speelt, dan gebeurt het gewoon echt heel erg veel.

Ik zeg trouwens iedere keer jongens, want het is volgens mij wel onderzocht dat het bijna alleen maar op de heren-tour gebeurt.

Lastig om daar een oplossing voor te bedenken dan, want de incentive voor die spelers is aanzienlijk.

De enige oplossing die ik zou zien is dat er op wedstrijden in het ITF-circuit en in de Challenger-circuit gewoon niet gewed mag worden.

In Nederland mag straks wel op ATP, WTA, Grand Slam, en de Davis Cup gewed worden, maar dat is het.

Dat is wel een oplossing ja.

Ik zie natuurlijk ook niet alle wedstrijden, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat er matchfixing is in ATP, WTA, Davis Cup, en Grand Slams. Zelfs als je op een Grand Slam de eerste ronde verliest krijg je $50.000. Verlies je in de tweede ronde dan krijg je $100.000. Dus dan zou je iemand minimaal een ton moeten bieden voordat die erover na gaat denken. En dan nog is de mogelijke beloning als iemand wint aanzienlijk.

In Nederland worden bepaalde weddenschappen verboden, maar er zijn altijd illegale sites die bepaalde bets wel blijven aanbieden. Het lijkt me lastig volledig uit te bannen.

Mocht je de regels zoals jij ze net opnoemde internationaal zou hanteren, dan denk ik dat je 95% van alle matchfixing in tennis afvangt.

“Als je het hele toernooi wint krijg je €600 of €700. Als je daarvoor moet reizen en een hotel moet betalen, dan kan dat gewoon niet uit.”

Sommige van die kleine toernooien waar we het eerder over hadden, daar krijg je €97 als je in de eerste ronde verliest en €123 als je in de tweede ronde er af gaat. Als je het hele toernooi wint krijg je €600 of €700. Als je daarvoor moet reizen en een hotel moet betalen, dan kan dat gewoon niet uit. Je neemt natuurlijk ook nog een coach mee en die moet ook betaald worden.

Van dat type toernooien zijn er normaliter – als er geen Corona is – 15 of 16 per jaar. En daar spelen allemaal van die gasten die tussen 500 en 1.500 op de wereldranglijst staan. Dan is het sommetje natuurlijk best wel snel gemaakt dat matchfixing gewoon iedere week meerdere malen gebeurt.

Is er wel eens iemand naar jou toegekomen of je niet een wedstrijd opzettelijk wilde verliezen?

Ik heb wel eens een keer een belletje op mijn hotelkamer gehad. Dat was wel tijdens een Grand Slam, maar dat waren andere tijden. Toen was het prijzengeld in de eerste ronde nog $10.000. Toen werden er bedragen van $30.000 en $40.000 geboden als je opzettelijk zou verliezen.

Hoe ging dat in zijn werk dan?

Dat was echt een andere tijd nog, dat was 20 jaar geleden. Niemand had nog mobiele telefoons. Ik werd gebeld op de hoteltelefoon op mijn kamer. Best wel scary – als je erbij nadenkt – dat ze gewoon weten waar je zit.

Ik nam op en kreeg de vraag of ik geld wilde verdienen. Nou, daar zeg ik op zich geen nee tegen natuurlijk. Ik stond toch op een Grand Slam en je had in die tijd Perrier als sponsor. Die boden niet gesponsorde spelers geld als ze met hun shirt wilden spelen. Als je op een van de grote banen speelt, was je toch een uur of drie live op televisie in die tijd, dus op die manier wilden ze nog wat meer exposure. In die tijd kreeg je daar dan $3.000 voor ofzo. Dus daar dacht ik in eerste instantie aan.

“Die kerel zei gewoon direct ‘Je kan voor $35.000 je wedstrijd verkopen morgen.’ Ik zei ‘No thank you,’ en ik heb onmiddellijk opgehangen.”

Maar toen zei die kerel gewoon direct van “Je kan voor $35.000 je wedstrijd verkopen morgen.” Ik zei “No thank you,” en ik heb onmiddellijk opgehangen. Dat hoefde ik niet verder uit te pluizen, ik wist genoeg.

Die man wond er in ieder geval geen doekjes om.

Het was ook echt aan het begin van mijn carrière, dus dan weet je ook nog niet zoveel. Twee dagen later sprak ik met een collega van me, die was ook gebeld. Die had nog een of twee vragen meer gesteld. Die vertelde dat hem verteld was dat als we alle drie – we zaten met drie Nederlanders in het hoofdtoernooi toen – zouden verliezen, dat het bedrag nog meer omhoog zou gaan. Die collega twijfelde ook niet hoor, maar hij was gewoon iets nieuwsgieriger dan ik.

Zo ging dat dus gewoon in die tijd.

Enig idee hoe de betaling was gegaan als je had toegezegd? Betalen in crypto zat er toen nog niet in immers.

Wat ik in die tijd hoorde was dat het uit de Russische hoek kwam. Ik heb geen idee of er verschillende groeperingen of syndicaten waren, maar het was wel georganiseerd.

Wat ik ervan begreep was dat er gewoon met papiergeld afgetikt werd achteraf. Maar dat waren dus de geruchten, want ik heb het natuurlijk zelf nooit gezien. Wel over gehoord, niet zelf meegemaakt.

Heb je dat aangegeven bij de bond? Of hoe werkt zoiets?

Ik heb er niets mee gedaan moet ik zeggen. Het was echt een andere tijd. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik er in aanraking kwam.

Op het moment stond ik wel perplex. Zeker toen ik hoorde van die andere speler dat hij ook gebeld was. Toen realiseerde ik me wel dat het georganiseerd was. Het was niet iets waar je heel snel met buitenlandse collega’s over praatte.

“Door het wedden op het internet is het veel harder gegaan allemaal.”

Pas in de tijd van het online gokken is het verschrikkelijk hard gegaan. Je hebt zoveel opties. Je drukt op de knop en zet in op wie de eerste set wint, wie de tweede set op zijn naam schrijft, en weet ik wat niet meer. Door het wedden op het internet is het veel harder gegaan allemaal.

Als je een hele wedstrijd moet verliezen om geld te verdienen is dat nog een behoorlijke horde. Maar als je alleen maar een bepaalde set hoeft te verliezen dan is het al anders denk ik.

Inderdaad. In de voetballerij is dat ook zo natuurlijk. Ik weet er niet heel veel vanaf, maar je kan zelfs wedden op wie de eerste ingooi krijgt. Dat is natuurlijk heel gemakkelijk te manipuleren. In tennis is dat net zo.

Ik ben zelf geen sporter, maar het lijkt me wel lastig om opzettelijk te verliezen als je dag en nacht bezig bent om zo goed mogelijk te worden.

Ja, dat voelt heel onnatuurlijk denk ik.

“Als je de volgende kwalificatie mist, loop je heel veel geld mis. Dus ja, dat heb ik wel twee of drie keer gedaan.”

Het is niet echt netjes, maar ik kan dit best zeggen want het gebeurt best veel. Als je in een klein toernooi in de single en in de dubbel speelt, dan ben er eigenlijk hoofdzakelijk voor de single want daar kan je echt geld verdienen. Als je uitgeschakeld bent in de single maar je blijft nog 1 of 2 rondes in de dubbel, dan kan het zijn dat je in de knoop komt met het volgende toernooi; je kan dan bijvoorbeeld de kwalificatie voor een groot volgend toernooi mislopen. Dan sta je voor de keuze om er voor te gaan in het dubbeltoernooi, of je zegt tegen de dokter dat je ergens last van hebt. Of je zorgt ervoor dat je een bepaalde ronde niet wint.

Dat voelt gek en raar om dat te doen. Maar als je de volgende kwalificatie mist, loop je heel veel geld mis. Dus ja, dat heb ik wel twee of drie keer gedaan.

Je zei dat het vooral in het mannentennis voorkomt. Jij bent jaren de wereld rondgereisd met Kiki. Waarom komt het niet voor in het vrouwentennis?

Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Ik heb het gelezen in een intern onderzoek dat naar buiten is gekomen. Daarin stond dat het aantal verdachte partijen voor 85% of 90% in het mannentennis zat. Maar waarom dat is, dat weet ik niet.

Heb jij zelf wat met sportsbetting?

Nee.

Wij deden het onderling wel trouwens. Als we naar een wedstrijdje zaten te kijken met wat jongens, dan zetten we er wel eens wat geld op voor de grap. Ik weet niet of dat wel of niet mocht in die tijd. Echt veel regels waren er op dat vlak in ieder geval nog niet. Maar als ik met bijvoorbeeld Peter Wessels een wedstrijdje zat te kijken en die ging bijvoorbeeld de tie-break in, dan zetten we daar wel €10 op. Gewoon zodat er iets meer spanning in zat voor ons.

“Waarom zou ik niet wat mogen inzetten als ik denk iets te zien? Daar lijkt me niet veel mis mee.”

Zelf heb ik nog nooit online iets gebet. Op dat gebied kom ik niet verder dan een voetbalpooltje bij het EK of WK met wat vrienden.

Fatima vertelde dat Kiki heel wat lelijke verwensingen kreeg door mensen die geld hadden verloren met inzetten op haar wedstrijden. Gok je daarom niet op sport?

Nee, ik heb me er zelf gewoon nooit echt in verdiept. Het is niet dat ik denk “Oeh nee, daar moet ik van wegblijven!” ofzo.

Ik kan wel voorstellen dat mensen het doen. Ikzelf ben gestopt als coach maar weet nog wel wat meer van het spel dan veel anderen. Waarom zou ik dan niet wat mogen inzetten als ik denk iets te zien? Daar lijkt me niet veel mis mee.

Laat een reactie achter