“Als je met de gokbranche praat, dan ben je niet onafhankelijk meer.” Laatst hoorde ik ‘m weer. Het klinkt stoer, moreel zelfs. Alsof je boven het kwaad uitstijgt door vooral niet te luisteren naar mensen die te maken hebben met hen die er middenin zitten.
Maar laat ik het als ervaringsdeskundige maar gewoon zeggen: ik vind het onzin. En bijna gevaarlijke onzin ook. Want als iemand weet wat gokken met je kan doen, dan zijn het juist de mensen die het aan den lijve hebben ondervonden. Zij weten hoe het voelt om de controle kwijt te raken, om jezelf voor te liegen dat “het deze keer wel goed gaat”.
En laat nou net die ervaring goud waard zijn voor iedereen die beleid maakt, voorlichtingscampagnes bedenkt of toezicht houdt. Of zorg verleent. Of onderzoek doet naar. Maar dan moet je wél bereid zijn om het gesprek aan te gaan. Ook – en juist – met de sector zelf.
Reflex
Ik begrijp de reflex wel. De gokbranche heeft een reputatie en geen beste. Winstbelang, marketing, bonussen, draaien op verslaving zoals sommigen beweren, dat schuurt. Maar door de branche te negeren, bereik je het tegenovergestelde van wat je wilt.
“Ik spreek regelmatig met mensen uit de industrie. Niet omdat ik hun vriend ben of wil zijn, maar omdat ik wil begrijpen wat er écht speelt.”
Feite Hofman
Dan ga je beleid maken in een vacuüm, gebaseerd op aannames, onderbuikgevoelens en politieke symbooltaal. En daar schiet niemand wat mee op – niet de verslaafde speler, niet de hulpverlener, en zelfs niet de toezichthouder. Veiliger verkeer maak je in samenwerking met álle partijen in mijn ogen. Uitsluiten genereert ook distantie en wederzijds onbegrip.
Ik spreek regelmatig met mensen uit de industrie. Niet omdat ik hun vriend ben of wil zijn, maar omdat ik wil begrijpen wat er écht speelt. Wat werkt, wat niet werkt, waar zij tegenaan lopen in het uitvoeren van de zorgplicht. Dat maakt mijn mening niet minder kritisch – het maakt ’m beter onderbouwd. Als je weet hoe het systeem werkt, kun je het pas echt verbeteren.
De echte valkuil is niet praten met óók de gokbranche. De echte valkuil is denken dat je zonder te spreken met alle partijen, tóch de waarheid in pacht hebt.
Wie de gokwereld wil veranderen, moet er eerst in durven kijken. Niet vanaf de toren, maar met de voeten in de spreekwoordelijke modder. En ja, dan mag je de gokbranche verfoeien, vreselijk vinden, of immoreel. Dat vind ik vaak zelf ook overigens. Maar in een dialoog kun je zoiets zeggen of ergens over spreken. Door deuren dicht te gooien is er nog nooit een gesprek op gang gekomen.
Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. Keuze pull-quotes door CasinoNieuws.nl.
Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kan je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kan je niet meer bij landgebonden en online casino’s spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.
Lead-foto met dank aan Gaming in Holland.
