‘Je weet toch wel wat het verdienmodel van affiliates is!’ sprak de collega ervaringsdeskundige. ‘Natuurlijk weet ik dat’, zei ik, ‘maar ik vind het óók belangrijk dat een geluid uit ervaringsdeskundige hoek op websites als Casinonieuws te horen is. Misschien wel juist daar!’
Echt eens werden we het niet. Want kijk: het verdienmodel achter een affiliate is uiteraard: hoe meer mensen gaan gokken via hun site, hoe rijker de affiliate. Maar aan de andere kant zijn gokkers minder slecht af bij legale goksites dan bij illegale.
Bewust kies ik voor ‘minder slecht.’ De zorgplicht is nog niet zover doorontwikkeld in Nederland, dat elke (beginnende) gokker veilig los kan gaan bij legale websites, en dat is een understatement. Daarbij groeit nu eenmaal alles dat je aandacht geeft en in zekere zin doe ik dat óók op deze manier. De redenering dat ik dus meewerk aan dit principe, valt wellicht ergens te onderschrijven.
De andere kant is dat het negeren van de branche of de gokbedrijven helemaal niets teweegbrengt. Nog steeds geloof ik in gesprek met ‘de andere kant’, hoe fout of immoreel de principes achter de branche of de bedrijven daar tegenaan schurkend ik ook vind. Waarbij ik het woord ‘principes’ bijna eng vind om op te schrijven, omdat ik ‘verdienen óók aan verslaving’ niets met het woord principe te maken vind hebben.
Column
Ik weet het, praten met de gokbranche strookt niet met het klassieke idee van het stoppen met gokken.
Deze tweestrijd gaat bij het versturen van elke column aan de redactie van Casinonieuws door me heen. Elke keer opnieuw. En af en toe krijg ik daarover ook de kritiek om m’n oren, overigens niet anders dan bij het maken van de podcast ‘Feitmans & PeePee’, die zich wat in hetzelfde spectrum begeeft. En toch geloof ik erin, omdat ik, wellicht vanuit m’n pedagogische Pabo achtergrond, geloof in gesprek om steentjes voor oplossingen bij te dragen. Iets met bewustzijn, het wijzen op risico’s, op diverse manieren.
Iedereen het naar de zin maken gaat niet. Iedereen tevreden stellen ook niet. Ik weet het, praten met de gokbranche strookt niet met het klassieke idee van het stoppen met gokken. De aloude theorieën schrijven voor om je er voor al verre van te houden, en in die zin ben ik bepaald fout bezig. Ik geloof zelf dan ook niet in deze theorie, behalve als dat voor sommige mensen heilzaam is. Zelf zie ik dat eerder als een fase in het definitief stoppen proces.
Na de volkomen logische fase van boos zijn, de branche verfoeien, kan er een andere komen. Zelf kies ik er voor om te delen, óók op platforms die gedijen bij gokken. Daarmee deel ik, waarschuw ik. Het is één van de vormen van stap 12 uit het Minnesota Model. Vrij vertaald: ‘blijf zelf gokvrij en geef jouw ervaring door!’ Dat kan in verschillende vormen en op verschillende manieren. Ik kies graag de mijne zelf. Andere gestopten kiezen een andere of hebben een andere gekozen. Dat is ok. Als je maar stopt of gestopt blijft. Dat wens ik hen óók toe, want gokverslaving sucks. Punt.
Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. Keuze pull-quotes door CasinoNieuws.nl.
Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kan je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kan je niet meer bij landgebonden en online casino’s spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.
Lead-foto met dank aan Gaming in Holland.
