Staatssecretaris Van Bruggen van Justitie en Veiligheid bezocht onlangs één van onze groepen, en wel die van Amsterdam, de drukste en grootste groep meestal, je zou kunnen zeggen ‘ons vlaggenschip.’ Het is fijn en goed, dat ze dat gedaan heeft, en van deze plaats nogmaals dank daarvoor. Waarom dat nu zo belangrijk is?
Zo krijgt ‘kansspelverslaving’ een gezicht. Uiteraard is er over deze ziekte veel geschreven en is er veel over bekend. Een lotgenotengroep bezoeken is wél even iets anders. Dan wordt ‘een fenomeen’ of ‘een verschijnsel’ of ‘een ziekte’ iets concreter. Het krijgt voetjes en armpjes, of beter nog: een gezicht. Het wordt praktisch, tastbaar en écht. En o wat kan dat een verschil maken.
Iedereen kent wel iemand die een auto-ongeluk heeft gehad. Op het moment dat het jou overkomt, wordt het wel even anders. Het geluid van schurend blik, het brekend glas, de knal en een airbag die uitzet, is oprecht wat anders dan hier iets over lezen. Zo ook met de verhalen uit de eerste lijn, van de mensen zelf die niet met dit verslavende product overweg kunnen. Dan komt het écht aan, dan spreekt het.
Op Linkedin las ik een bericht van een ‘gokkelarij’ meneer die online casino’s helpt – tegen betaling- om meer succesvol te zijn. Ik meen dat 14 van de 15 casino’s die hij had geholpen, het nu financieel aanmerkelijk beter doen. Ergo: ze maken meer omzet en winst. Eén niet, want dat casino had niet meer geld in marketing gestoken.
Ten koste van wat?
Misschien begrijpt u als lezer, dat wij als anonieme gokkers, zulke berichten met gemengde gevoelens lezen. ‘Wij’ trapten misschien wel in deze marketing trucs. ‘Wij’ waren misschien wel gevoelig voor de ongetwijfeld listige trucjes om ons langer te laten gokken of meer te laten storten. ‘Wij’ voelden ons wellicht meer ‘thuis’ bij dat online casino. Maar ten koste van wat?
Nou: ten koste van ons inkomen. Ten koste van ons geluk. Ten koste van onze tijd. Ten koste van onze relatie. Ten koste van ons gezin. Ten koste van onze vriendenkring. Ten koste van ons werk. Ten koste van…. ons leven?
Ik gun een ieder zijn baan en zijn werk, begrijp me goed. Maar ik begrijp het werk van een staatssecretaris echt veel beter dan de baan van deze meneer. Ongetwijfeld ligt dat mede aan mijn geschiedenis en mijn werk voor de stichting Anonieme Gokkers. Toch wilde ik deze schrille tegenstelling hier even vermelden, als wie weet gezond tegengeluid. Het blijft griezelig ingewikkeld allemaal.
Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. Keuze pull-quotes door CasinoNieuws.nl.
Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kan je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kan je niet meer bij landgebonden en online casino’s spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.
Lead-foto met dank aan Gaming in Holland.
