Column Feite Hofman: Trek die vergunning van dat gokbedrijf even in!

Een 21-jarige jongvolwassene verliest binnen twee weken 45.000 euro bij een online gokbedrijf. Namen noemen doe ik eigenlijk nooit, dus nu ook niet.

Heeft u het gemist? Google even, dan weet u om wie het gaat. Wat deed het betreffende bedrijf? Een mailtje sturen. Geen belletje, geen menselijke check, geen pauze. Gewoon een e-mail: “Denk aan je limieten, speel bewust.” Het is alsof je iemand in de sloot ziet liggen en besluit een foldertje over zwemveiligheid in de brievenbus te doen.

De Kansspelautoriteit kwam met een recordboete: 2,7 miljoen euro. Klinkt stevig, maar voor bedrijven in deze sector is dat meestal niet meer dan een irritante kostenpost. Een tik op de vingers met een gouden ring, zolang de vergunning gewoon geldig blijft, verandert er niets.

Want waar een boete eenmalig pijn doet, raakt een schorsing de plek waar het echt zeer doet: de omzet. En de reputatie. En niet te onrechte, ook concurrenten of branchegenoten raak je met dit soort gruwelbeleid. En dus ook aandeelhouders, al vind ik iets van aandeelhouders van gokbedrijven. Maar dat terzijde. Geen gek idee dus. Ik heb het al eens geopperd bij de KSA.

De verdediging van dit online gokbedrijf is inmiddels legendarisch, en hilarisch als het niet zo tragisch was: “We konden niet weten of de speler rijk was, misschien had hij wel een gevulde crypto-rekening!”

Een briljant staaltje logica…. Van de ratten besnuffeld ook. Vanaf nu is iedereen miljonair totdat het tegendeel bewezen is. Dat is alsof een café zegt: “We schonken nog even door, want misschien had de klant een sterke lever!”

Deze verdediging zou per direct verhoging van de boete moeten opleveren én een verplichte stage bij de Stichting AGOG. Zo’n redenering hoort thuis in een satire, niet in een serieuze bedrijfsvoering.

Zorgplicht: geen vinkje, maar een waarde

De zorgplicht is de morele ruggengraat van deze markt. Of beter gezegd: dat zou ze moeten zijn. Het idee is simpel: houd in de gaten of spelers ontsporen, en grijp in voordat het misgaat. Maar in de praktijk is die plicht vaak een Excel-sheet, een automatische mail en een compliance-vinkje.

Als iemand in veertien dagen tienduizenden euro’s kan verliezen zonder dat iemand ingrijpt, dan werkt het systeem dus niet. En dan is niet alleen de gokker de dupe, maar ook het vertrouwen in de hele gereguleerde markt. Het is reactief, niet proactief. Kortom, om in goktermen te blijven: hier valt nog een wereld te winnen.

De Kansspelautoriteit laat met dit recordbedrag zien dat ze wakker is. Maar eerlijk is eerlijk: het patroon wordt voorspelbaar. Bedrijf faalt, KSA onderzoekt, boete volgt, bedrijf belooft beterschap — en drie maanden later begint het hele circus opnieuw.

Wil je echt effect zien? Dan moet de toezichthouder een stap verder durven gaan. Hier Feite’s advies! Tijdelijke vergunning intrekking. Even geen advertenties, geen live casino’s, geen sponsoring. Laat ze voelen hoe het is om een tijdje aan de zijlijn te staan.

Bij een tweede overtreding in deze categorie? Exit van de markt. Geen vergunning-verlenging. De vergunning is ook vergund hé, een gokbedrijf moet laten zien dat waard te zijn!

Dat zou pas echt preventief werken. Niet nog een boete, maar een pauze. Dan leert de sector dat “verantwoord gokken” geen marketingterm is, maar een kernwaarde. De overheid heeft de gokmarkt gereguleerd om spelers te beschermen, niet om gokbedrijven een extra omzetkanaal te geven. Als bedrijven structureel hun zorgplicht verwaarlozen, dan hoort daar een consequentie bij die verder gaat dan financiële afkoopsommen.

En ja, dat mag dus pijn doen. Nee, dat moet pijn doen. Zonder pijn geen gedragsverandering. Vraag maar aan mijn lotgenoten die wekelijks de AGOG groepen bezoeken.

Tot slot: wie krijgt de limiet?

We praten de hele tijd over speellimieten voor spelers. Over stortingsgrenzen, tijdslimieten en pauzes. Misschien is het tijd om dat idee eens om te draaien. Laat de toezichthouder de eerste bedrijfslimiet instellen.

Eentje voor dit gokbedrijf bijvoorbeeld, want als een speler na 45.000 euro verlies nog steeds kan doorspelen, dan is het niet alleen de speler die hulp nodig heeft, maar eigenlijk het bedrijf! Even stoppen en tot bezinning komen. Iets met moraal en moreel. Iets met ethiek ook.

En tot slot: laten we niet vergeten dat er iemand nog wat euro’s tegoed heeft! Compenseren jullie even, lief online gokbedrijf? Dit slachtoffer bedoel ik? Bij de boete opgeteld, maakt het nauwelijks verschil, maar hopelijk betalen jullie eerst de jongvolwassen gokker terug, en dan pas de boete. In die volgorde en op dezelfde dag. Jullie branchegenoten van VNLOK helpen jullie dat vast te herinneren!

O ja, en wees blij dat ik niet over de vergunningen ga. Want ik ben ook jullie reclames niet vergeten. Dat was al een teken aan de wand, dat jullie niet bij de meest verantwoorde groep hoorden. In tegendeel.