Eerder schreef ik over m’n band met van der Valk Duiven. De plek die relateert aan het einde van m’n onderwijs carrière, in 2009. Eveneens het einde (afkloppen, in ieder geval tot en met vandaag) van m’n actieve gokverslaving. Trots op overigens. Ik ben al vijftien jaar vrij van gokken of gokvrij zoals we dat in AGOG-termen noemen. Destijds was ik ook geen voorstander van het verlenen van een vergunning voor een casino hier. Genoeg legaal aanbod immers in Arnhem en omstreken. Maar goed, dat was m’n vorige column en dit is een nieuwe.
Na m’n crash als basisschooldirecteur had ik hier ook een afspraak met iemand die destijds in het lokale schoolbestuur zat. Om te spreken over m’n plotse vertrek van de school. Waarom ik niet ‘gewoon’ had gesolliciteerd en was weggegaan. Wat de onderliggende redenen waren geweest van het plotse opstappen wegens ‘persoonlijke motieven.’ Bloednerveus was ik, want spreken over fraude of verslaving, daar was ik nog helemaal niet aan toe. Ik zat echt pas aan het begin van m’n herstel en was nog veel te bang voor veroordeling, in juridische, morele of persoonlijke zin. Ik voelde me aangeschoten wild.
“De vraag die maar niet werd gesteld, het onderwerp waar ik maar niet over begon. Het werd een voor mij eindeloze bijeenkomst, waarbij het spreken over koetjes en kalfjes me zwaar afging.”
Feite Hofman
Vreemd gesprek
En dus werd het een vreemd, moeizaam gesprek. We draaiden allebei rondom de vraag ‘was er nu gefraudeerd of niet?’ De vraag die maar niet werd gesteld, het onderwerp waar ik maar niet over begon. Het werd een voor mij eindeloze bijeenkomst, waarbij het spreken over koetjes en kalfjes me zwaar afging. Ergens ook logisch, want dergelijke pijnlijke onderwerpen schrijf je nu eenmaal niet op je T- shirt. Hij moet gedacht hebben dat ik dingen achterhield, en dat was ook zo. Hoe graag ik misschien diep van binnen ook open wilde zijn, ik kreeg het er toen nog niet uit. Zeker op de terugweg brak het zweet me letterlijk uit.
Uiteindelijk heb ik dat toch geleerd, het eerlijk spreken over, het erkennen van verslaving en het benoemen van m’n zwakheden of kwetsbaarheid. Maar ‘tering’, wat heeft me dat door de jaren heen een moeite gekost. Keer op keer leerde ik dat ook zeker van m’n lotgenoten: eerlijkheid brengt je uiteindelijk het meest. Stukje bij beetje leerde ik te spreken over m’n eigen verslaving. Inmiddels blijkt het zelfs een beroep en is één en ander in m’n voordeel gedraaid.
De vrijheid die ik er inmiddels bij ervaar, is gigantisch. Het helpt me ook enorm in het begeleiden van de AGOG groepen. Al wil ik soms met deelnemers nog wel eens te snel gaan. ‘Vertel het gewoon aan iedereen’ zeg ik dan. Maar een ieder heeft uiteraard recht op z’n eigen tempo Iemand verplichten tot openheid en eerlijk zijn heeft ook weinig zin. Je mag daarin je eigen tempo bepalen. Terugkijkend heb ik daar zelf óók een flinke tijd over moeten doen.
Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. Keuze pull-quotes door CasinoNieuws.nl.
Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kan je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kan je niet meer bij landgebonden en online casino’s spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.
Lead-foto met dank aan Gaming in Holland.
