Eén van de angsten van verslavingszorg, sommige politici en zeker ervaringsdeskundigen gokverslaving was dat legalisering de normalisering in de hand zou werken van het verslavende product gokken. Ik denk zomaar dat we dat met alle betrokken partijen wel vaststellen kunnen, dat dit al lang gebeurd is. Er zullen maar weinig mensen zijn inmiddels, die geen idee hebben wat online gokken inhoudt of betekent. Zie hier: de normalisering is inmiddels een feit geworden.
“Gokken is verworden tot een normaal product. Tot iets wat je kan doen of laten, zoals je ook zontomaatjes kunt kopen of niet.”
Feite Hofman
Maar wat is nu eigenlijk het bezwaar van normalisering van online gokken? In mijn ogen zit het antwoord al verscholen in de zinnen die ik hierboven gebruikte. Gokken is verworden tot een normaal product. Tot iets wat je kan doen of laten, zoals je ook zontomaatjes kunt kopen of niet.
Ik gebruik hier het voorbeeld van zontomaatjes, omdat de podcastgenoot dit product ook placht te noemen in onze gesprekken hierover. Terwijl gokken iets wezenlijks anders is, met de nodige verslavende gevaren in zich. Als dat normaliseert, dan wordt het ‘gewoon’ in de maatschappij, terwijl dit het niet is. Als het gewoon wordt om een risico op een vette verslaving te lopen, is er iets structureels niet oké.
Alles wat je aandacht geeft groeit
Dit kopje is niet onbelangrijk. De reactie om te stellen dat voorlichting dus de enige optie is als reactie op de legalisering van online gokken heeft een keerzijde. Ook negatieve aandacht is tenslotte aandacht, en wekt interesse. De horrorverhalen van mensen die op gokwebsites kapitalen vergokten plus de bijbehorende problematiek, legden ook de aandacht op gokken. Aandacht betekent ook groei. Met het gegeven dat meer gokkers automatisch ook meer gokproblematiek oplevert is dat een soort enge constatering.
Het reclameverbod op (online) gokken is daarom een politiek logische keuze. Minder focus is minder groei van de problematiek. Tegelijkertijd is ‘het leed’ al geschied. Ook de aandacht voor de groei van het illegale gokcircuit is aandacht voor het fenomeen gokken zelf. Hier zit ‘de’ knoop voor onze beleidsmakers. Je wilt niet dat iets groeit, maar hebt het zelf legaal gemaakt om er controle over te hebben.
Ook is er een maatschappelijk belang van ‘genoeg gokkers’, door kansspelbelasting en staatsdeelnemingen die gokken exploiteren. Stopt iedereen er morgen mee, is dat voor de maatschappelijke gezondheid een groot goed, maar voor de staatskas van diezelfde maatschappij problematisch.
Wat de oplossing is? Wie het weet mag het zeggen. De ‘homo ludens’ is zo oud als de wereld. Voorlopig houd ik het toch maar op voorlichten van jonge mensen, het trainen van casinomensen in het herkennen van problematiek bij hun gasten volgens de wet en het helpen van mensen in gokproblemen.
Feite Hofman was vroeger zelf gokverslaafd maar zet zich vandaag de dag in om mensen met een gokverslaving en mensen uit hun omgeving te helpen. Hofman is de eigenaar van Pas op Gamen en Gokken en voorzitter van Anonieme Gokkers Omgeving Gokkers. Af en toe schrijft hij op CasinoNieuws.nl over zijn werk en geeft hij zijn gedachten bij de ontwikkelingen op de markt. Keuze pull-quotes door CasinoNieuws.nl.
Heb je het gokken niet meer onder controle? Dan kan je jezelf inschrijven in Cruks (Centraal Register Uitsluiting Kansspelen) via CruksRegister.nl. Eenmaal aangemeld voor die gokstop, kan je niet meer bij landgebonden en online casino’s spelen. Cruks is een middel, niet de ultieme oplossing. Lees onze pagina over bewust spelen en zoek hulp als je er niet alleen uitkomt.
